De broers De Loor
03 juli 1910

Fout melden

Weinigen weten dat de eerste Vuelta a España is gewonnen door de Belg Gustaaf De Loor, maar nog minder mensen weten dat het jaar daarop, in 1936 Gustaaf en Alfons De Loor de eerste 2 plaatsen in het eindklassement van de Vuelta bezetten.

Koersende broers in de sport zijn niet zo uitzonderlijk, denk maar aan de gebroeders Schleck, Jalabert of iets langer geleden de gebroeders Coppi. In de jaren 30 van de vorige eeuw was er zo het Belgische broederpaar Alfons ('Fons') en Gustaaf ('Staf') De Loor. Alfons was de oudste van de twee en werd geboren op 3 juni 1910, zijn broer Gustaaf 3 jaar later op 24 juni 1913. Ze groeiden op in een arbeidersgezin in het dorpje De Klinge in het waasland. Zoals zovele jongeren in die tijd droomden ze ervan om te gaan koersen.

In tegenstelling tot vele anderen slaagden zij hier wel in en ze reden enkele mooie prestaties bij elkaar op de Belgische wegen. Een eerste hoogtepunt in hun carrière was de Ronde van Vlaanderen van 1932. Alfons De Loor werd 2e terwijl zijn jongere broer Gustaaf in datzelfde jaar op zijn 18e de Ronde van Vlaanderen voor onafhankelijken won. In de eendagswedstrijden waren beide broers aan elkaar gewaagd en verzamelden ze een aantal mooie ereplaatsen. Vooral Luik-Bastenaken-Luik was een klassieker die hen beiden goed lag. In 1937 werd Gustaaf er 2e in de sprint van de kopgroep, na Eloi Meulenberg, de latere wereldkampioen dat jaar. De beste prestatie in de klassiekers was weggelegd voor oudere broer Alfons, die het jaar daarop Luik-Bastenaken-Luik won.
Dat ze ook in kleine rittenwedstrijden uit de voeten konden hadden ze al laten zien in de toen hoog aangeschreven Ronde van België (1933: Alfons 2e, 1934: Alfons 3e en Gustaaf 4e) en Parijs-Nice van 1933(Alfons: 4e). Hun grootste sportieve prestaties verrichten ze in tegenstelling tot de typische Flandriens van die tijd echter niet op de Belgische kasseien of heuvels, maar wel op Spaanse wegen.
De gebroeders De Loor in de Vuelta a Cataluna In 1934 trokken de beide broers voor de eerste keer naar Spanje voor de 9-daagse rittenkoers Volta Ciclista a Catalunya. Alfons behaalde er een 2e plaats en de nog maar 21-jarige Gustaaf werd er 9e.
Dat Spaanse avontuur smaakte naar meer, want toen het jaar daarop voor het eerst de Vuelta a España werd georganiseerd waren ze beiden van de partij. De rittenkoers duurde bij die eerste editie 2 weken en had uiteraard nog niet de uitstraling die ze nu heeft. Voor buitenlanders was het toen bovendien allesbehalve vanzelfsprekend om in Spanje te gaan koersen. Wielrennen was er nog niet zo populair als in andere landen en zowel qua taal, klimaat als voeding was het een hele aanpassing voor niet-Spanjaarden.
Ze brachten het er evenwel bijzonder goed vanaf. Gustaaf ('Gustavo' in Spanje) won die eerste Vuelta na een spannend duel met de Spaanse favoriet Mariano Canardo , terwijl zijn oudere broer nog 6e werd. Het jaar nadien, in 1936 keerden ze terug naar de Spaanse rittenkoers. De Spaanse supporters hoopten opnieuw op een spannend duel met hun grote favoriet Canardo. Al in de eerste etappe bleek dat er van dat duel geen sprake was nadat Canardo zwaar ten val kwam. Ondanks een zware valpartij, waarvan achteraf zou blijken dat hij er 3 gebroken ruggenwervels aan overhield, domineerde Gustaaf de wedstrijd en zorgde er dankzij een tactisch steekspel voor dat zijn broer 2e werd. Helaas voor beide broers werd de Vuelta in de daaropvolgende jaren niet verreden vanwege de Spaanse burgeroorlog.
Ondanks het relatief magere deelnemersveld, mag de waarde van zijn overwinning daar niet onderschat worden. Gustaaf demonstreerde zijn topvorm later dat jaar nog met een 2e plaats in de Ronde van Zwitserland en werd ei zo na wereldkampioen op het WK in Bern. Bij het ingaan van de laatste ronde reed hij voorop met de Fransman Antonin Magne, die intrinsiek trager was in de spurt. Ze hadden een voorsprong van meer dan 10 minuten en de zege lonkte dan ook voor Gustaaf. Het noodlot sloeg echter toe en hij reed met nog enkele kilometers te gaan lek. In die tijd moest een lekke band nog zelf hersteld worden en een lekke band in de finale was dan ook fataal.
In 1937 was er geen Vuelta en dus probeerden Alfons en Gustaaf het in de andere grote wielerrondes.
Alfons nam deel aan de Giro d’Italia, waar Gino Bartali met veel overmacht de overwinning op zak stak. Alfons kwam niet dichter dan een 2e plaats in de 6e etappe en moest in het eindklassement vrede nemen met een ontgoochelende 31e plaats op meer dan 2u van de winnaar. Ter zijn verdediging: de Giro was dat jaar extra zwaar gemaakt in de bergen, op maat van Bartali. Van de 93 starters kwamen er 41 aan in Milaan, waarvan slechts 3 buitenlanders...
Enkele weken later was het de beurt aan Gustaaf in de Tour de France, waar hij aan de start kwam als onafhankelijke. Hoewel hij een ritzege behaalde in de 6e rit van Genève naar Aix-les-Bains zou hij er in het algemeen klassement niet aan te pas komen. Hij kreeg van de wedstrijdjury ook nog een tijdsstraf nadat hij Sylvère Maes in de achtervolging geholpen had in de rit naar Bordeaux. Onafhankelijken mochten geen hulp bieden aan andere renners, iets waar de wedstrijdjury in de beginjaren van de Tour de France ook al erg gevoelig aan was (zie ook het verhaal van Maurice Brocco). Sylvère Maes stapte als gevolg van die strenge bestraffing na die rit overigens verontwaardigd uit de wedstrijd, samen met de rest van de Belgische ploeg, ook al reed hij nog altijd rond in de gele trui. Gustaaf De Loor beëindigde de wedstrijd wel (hij reed immers niet voor de Belgische ploeg) en finishte uiteindelijk als 16e.
In 1938 en 1939 concentreerden beide broers zich vooral op de klassiekers, met de overwinning in Luik-Bastenaken-Luik in 1938 als hoogtepunt. Het uitbreken van de 2e wereldoorlog zorgde vervolgens voor het einde van hun beider wielercarrières.
Beiden haalden een respectabele leeftijd: Gustaaf stierf op 28 januari 2002 op 88-jarige leeftijd, Alfons op 23 maart 1995 op 84-jarige leeftijd. Dat ze jaren na hun prestaties in de Vuelta niet vergeten zijn bewijst de gemeente De Klinge, waar de broers een straatnaam hebben gekregen: het ‘Gebroeders De Loorplein’.