Gerrie Knetemann
06 maart 1951

Fout melden

Gerrie Knetemann, vaak afgekort tot 'de Kneet', was een van de grootste Nederlandse wielrenners. Hij werd wereldkampioen in 1978, won 2x de Amstel Gold Race en was goed voor maar liefst 10 Tour-etappes, nog altijd een evenaring van het Nederlandse record.

Gerrie Knetemann werd prof in 1974 en pakte als neo-prof al meteen uit met een onverwachte zege in de Amstel Gold Race. Enkele maanden later liet hij zijn tijdrittalent bewonderen door 3e te worden in de 12,4km lange tijdrit van de Tour, na de grote namen Eddy Merckx en Michel Pollentier. Ook het jaar daarop bevestigde hij met een 3e plaats in Paris-Nice en een etappe-overwinning na een sprintje met 2 in de Tour de France. Op die manier zou hij trouwens doorheen zijn carrière nog vaak winnen, zoals bijvoorbeeld ook op het Wereldkampioenschap van 1978 op de Nürburgring.

Na een ontsnapping met Francesco Moser moet Knetemann het in de slotsprint tegen de regerende wereldkampioen opnemen. In de sprint-à-deux haalt hij het met een banddikte verschil.

Het WK-podium van 1978, met Knetemann als winnaar.

Het WK-podium van 1978, met Knetemann als winnaar.


In het echte hooggebergte kwam Knetemann tekort om ook als klassementsrijder door te breken, maar dankzij zijn tijdrittalent kon hij wel enkele kleinere wielerrondes op zijn naam schrijven. Zo won hij in 1976 de Ruta del Sol, in 1978 Paris-Nice, in 1980 de Ronde van België en gespreid over zijn carrière 3x de Ronde van de Middellandse Zee en 4 maal de Ronde van Nederland.

Ook in de Ronde van Frankrijk was hij succesvol, maar dan vooral op het gebied van etappezeges. Hij won zoals gezegd vaak de sprint van een klein groepje, zijn zege in 1978 op de Champs-Elysées is hier misschien wel het beste voorbeeld van, maar hij won ook tijdritten en in 1982 zelfs een massasprint voor Sean Kelly, het verhaal van die finale vertelt Knetemann zelf op geheel eigen wijze in onderstaand filmpje:

Het filmpje illustreert meteen ook een andere reden waarom de Kneet altijd zo populair was bij de wielervolgers: in zijn sappig Amsterdams had hij altijd wel een mooi wedstrijdverhaal te vertellen.

In 1983 komt 'de Kneet' zwaar ten val in de eendagskoers Dwars door België (de voorganger van Dwars door Vlaanderen). Hij rijdt achterop een stilstaande wagen en wordt met zware breuken afgevoerd. Even wordt zelfs gevreesd voor zijn leven, maar hij zal toch nog terugvechten. Hij moet lang revalideren en moet dan ook nog eens op zoek naar een nieuwe ploeg na een dispuut met Peter Post in 1984. Hij komt bij kleinere ploegen terecht en zijn carrière lijkt voorbij.

In de Amstel Gold Race van 1985 zal hij onverwacht dan toch nog eens uithalen. Die 27e april, dag op dag 11 jaar na zijn eerste overwinning in de Amstel Gold Race, beleefde hij nog eenmaal een superdag. In wind en regen reed hij op de laatste helling weg uit de groep der favorieten, haalde de laatste vroege vluchter Nico Verhoeven terug en perste er een tijdritje uit om solo aan te komen.

Het leverde hem een transfer op naar de pas opgerichte topploeg PDM waar hij zijn ervaring kon doorgeven aan de jongere generatie. Zelf zou hij in 1986 nog wel de overwinning in de Ronde van Nederland op zijn naam schrijven, maar echt grote overwinningen zaten er niet meer in. In 1989 zette hij dan een punt achter zijn carrière, maar hij bleef wel nog lang actief in het wielerwereldje, onder andere als Nederlands bondscoach.

In 2004 overleed Knetemann aan de gevolgen van een longembolie nadat hij tijdens een mountainbiketochtje onwel was geworden.