Abdel Kader Zaaf
27 juli 1950

Fout melden

Het avontuur van Abdel Kader Zaaf in de Tour van 1950 wordt al jaren verteld onder wielerliefhebbers. Tijdens een snikhete etappe zit Zaaf in de goede ontsnapping. Hij heeft zoveel dorst dat hij het niet bij water houdt, maar alles aanpakt wat hij maar kan krijgen en vermits de Fransen wijnliefhebbers zijn... Die ene rit zou hem dan ook nog jarenlang populair maken bij het publiek, ook al kon hij die dag niet winnen.

Op 27 juli 1950 werd de 13e rit van de Tour de France afgewerkt tussen Perpignan en Nîmes. Het was die dag ontzettend warm, meer dan 35°c. Niemand had zin om in deze hitte in de aanval te trekken, behalve 2 Algerijnen: Marcel Molines en Abdel Kader Zaaf. Toen ze vertrokken was er nog meer dan 200km te rijden en niemand gaf de ontsnapping enige kans. Enkele uren later hadden ze toch al een voorsprong van een 20-tal minuten bij elkaar gereden. Bevoorrading vanuit de volgwagen was in die tijd nog niet toegestaan en de renners namen dan ook alle drank aan die ze konden krijgen van de toeschouwers. Met nog 20km te gaan begon Zaaf echter zigzaggend over de weg te rijden. In een van de flessen die hij had aangereikt gekregen zat een sterke alcoholische drank. Hij zei daarover:

“Een man langs de weg reikte mij een drinkbus aan. In de hitte stierf ik bijna van de dorst. Ik dronk die bus leeg en plotseling begon de weg voor mijn ogen te draaien. Ik geloof dat er pure alcohol in die bus heeft gezeten. “
Uiteindelijk viel hij van zijn fiets en werd door de toeschouwers in de schaduw van een boom gelegd. Daar viel hij in slaap. Pas minuten later konden de toeschouwers hem wakker maken. Wankelend stond hij recht, stapte op zijn fiets en begon terug te rijden... Weliswaar in de verkeerde richting, het aanstormende peloton tegemoet. Toeschouwers konden hem gelukkig op tijd tegenhouden en terug in de juiste richting duwen. Na enkele meters viel hij opnieuw en deze keer bleef hij dan maar liggen tot hij door de ambulance werd opgepikt. Marcel Molines bleef voorop en won de etappe met 4 minuten voorsprong op het peloton.
Het gerucht deed later nog de ronde dat hij de volgende ochtend uit het ziekenhuis zou zijn weggeslopen en hij zich bij de start tussen de renners probeerde te voegen. De jury had hem echter snel gezien en haalde hem er van tussen.
Het verhaal van Zaaf verspreidde zich snel en hij werd er enorm populair door. Hij kreeg tientallen criterium contracten. Het jaar daarop reed hij de tour overigens wel uit, hij werd 66e en rode lantaarn. Dat deed hij echter niet zonder opvallen. Elke rit probeerde hij opnieuw een kamikaze ontsnapping op te zetten. Dat leverde hem heel wat premies op onderweg en droeg natuurlijk alleen maar bij tot zijn populariteit bij het publiek. Eens die premies binnen liet hij zich vaak terug inhalen, of zette hij zich zelfs aan de kant in het gras tot het peloton er was. Na zijn wielercarriëre keerde hij terug naar Algerije, waar hij in 1986, op 69-jarige leeftijd stierf.