Cipollini wint Gent-Wevelgem 2002
10 april 2002

Fout melden

Mario Cipollini is vooral bekend vanwege zijn overwinningen in massasprints dankzij een perfect uitgevoerde voorbereiding door zijn team. Toch behaalde hij een van zijn meest indrukwekkende overwinningen zonder enige steun van zijn ploegmaats in Gent-Wevelgem 2002...

Als er 1 sprinter is die kleur bracht aan de jaren '90 was het wel Mario Cipollini. Zijn verschijning verkleed als Caesar in de Tour de France van 1999, na 4 ritoverwinningen op rij, was hier het beste bewijs van.
In 2002 wist Il Re Leone vroeg op het seizoen na jarenlang proberen eindelijk Milaan-San Remo te winnen. Enkele weken later behaalde hij in Gent-Wevelgem een uitzonderlijke overwinning. Niet omdat het zo’n belangrijke wedstrijd was, maar wel voor de manier waarop hij die hij behaalde.
Cipollini kende Gent-Wevelgem goed, want hij had de wedstrijd al gewonnen in een massasprint in 1992 en in 1993. De wedstrijd verliep in 2002 echter helemaal anders.
Vroeg in de wedstrijd ontsnapt er een grote groep van 21 renners met daarin alle favorieten: o.a. Museeuw, Hincapie, Boonen, Zabel, Cipollini, Nazon, McEwen. Op dat moment zit Cipollini al geïsoleerd, zonder ploegmaats in de buurt. Op de laatste beklimming van de Kemmelberg demarreert Hincapie en er vormt zich een kopgroep van 4 renners: Hincapie, Hvastija, Van Dijk en Rodriguez. Dit lijken de sterkste mannen en ze rijden goed rond in de open vlakte met veel tegenwind, die volgt na de afdaling. De groep heeft al 15 seconden voorsprong wanneer ‘Super Mario’ wegspringt uit de achtervolgende groep. Niemand volgt en in zijn eentje en met erg veel tegenwind knalt Cipollini op een indrukwekkende manier naar de leiders toe.
Cipollini doet meer dan zijn deel van het kopwerk en ze blijven voorop.
Aan het einde probeert Hincapie nog enkele keren aan te vallen, maar hij wordt telkens gecounterd. In de laatste rechte lijn maakte Cipollini het uiteindelijk toch nog in een sprintje af, voor Rodriguez en Hincapie.
Achteraf liet Cipollini het volgende optekenen:

"Ik wou iets speciaal doen en laten zien dat ik meer kan dan enkel sprinten."

Dit moet inderdaad een van de weinige overwinningen zijn die hij niet in een massasprint behaalde. Dat hij dat jaar over een erg hoog vormpeil beschikte bewees hij in de maanden daarop. In de grote wielerrondes was hij dat jaar goed voor 6 overwinningen en de puntentrui in de Giro d'Italia en 2 ritten in de Vuelta a España. (voor de Tour de France was zijn ploeg dat jaar niet welkom) Als kers op de taart won hij aan het einde van dat jaar ook de wereldtitel in Zolder. Hij kreeg in 2002 dan ook meer dan verdiend de Vélo d’Or.