De Ronde van Vlaanderen van 1977
03 april 1977

Fout melden

De Ronde van Vlaanderen van 1977 is een van de opmerkelijkste edities uit de geschiedenis. Freddy Maertens werd gediskwalificeerd, maar bleef voortrijden en toen Roger de Vlaeminck na een sprint die er geen was, als winnaar over de meet kwam werd hij door het publiek uitgejouwd...

De dagen voor de start van de Ronde van Vlaanderen van 1977 was het gespreksonderwerp onder de ploegleiders de beklimming van de Koppenberg. Het jaar voordien was de Koppenberg voor de eerste maal in het parcours van de Ronde van Vlaanderen opgenomen en met de gure weersvoorspellingen voor de boeg maakten de ploegleiders zich zorgen. Ze hadden daarom afgesproken om op de top een materiaalpost te organiseren. De renners zouden zo de Koppenberg met een extra kleine versnelling kunnen beklimmen om boven te wisselen voor een grotere versnelling voor de finale. De dag voor de start werd dit echter door de wedstrijdleiding verboden. De ploegleiders werden verwittigd op een extra ploegleidersvergadering. Elke renner die een ongeoorloofde wissel uitvoerde zou uit koers genomen worden. Vanwege deze late wijziging werden de renners pas vlak voor de start door hun ploegleiders op de hoogte gebracht dat ze niet van fiets mochten wisselen op de Koppenberg. Wie niet meer tijdig op de hoogte gebracht waren, waren de verzorgers van Freddy Maertens.

De wedstrijd zelf barstte die zondag open op de oude kwaremont met een demarrage van Eddy Merckx. Merckx was al aan het einde van zijn carričre en niet meer bij de topfavorieten voor winst. Hij probeerde het dan maar met de moed der wanhoop via een vroege ontsnapping. Op de Koppenberg had hij 1 minuut voorsprong. In de achtergrond zetten Roger de Vlaeminck en Freddy Maertens de achtervolging in aan de voet van de Koppenberg. Iets voor de top van de beklimming zag Maertens zijn verzorgers staan met een nieuwe fiets. Hoewel zijn ploegleider, Lomme Driessens hem had gewaarschuwd, besloot hij toch maar van fiets te wisselen. (zie foto)
Boven op de Koppenberg kwamen Maertens en de Vlaeminck terug samen en ze zetten de achtervolging in op Merckx. Die was niet meer de toprenner van enkele jaren voorheen en vrij snel kwamen de drie samen.
Niet veel later reed de Vlaeminck echter lek en hij moest lang wachten op een nieuwe fiets. Na een kilometerslange achtervolging kon hij uiteindelijk toch terug aansluiten bij de 2 koplopers. Ondertussen was er een jurylid naast Maertens komen rijden om hem te zeggen dat hij gediskwalificeerd zal worden voor zijn fietswissel. Hij werd echter niet meteen tot stoppen aangemaand en in de hoop dat de sanctie herzien zou worden bleef Maertens dan maar doorrijden.
Op de Varenberg trok Maertens nog eens door en Merckx moest lossen. Het was voor Merckx zijn laatste wapenfeit in de Ronde van Vlaanderen. Niet veel later gaf hij op en enkele maanden later zat zijn wielercarričre erop...
Ook op de Muur van Geraardsbergen bleef Maertens op kop doorrijden. Bovengekomen kwam zijn ploegleider naast hem rijden om hem te zeggen dat zijn uitslag niet zal meetellen. Maertens wilde eerst afstappen, maar Lomme Driessens wist hem te overtuigen voort te rijden, dat zou mooie publiciteit opleveren voor de sponsors. Hij vertelt hem meteen ook dat hij maar beter een afspraak met de Vlaeminck kan maken, zodat hij er ook nog iets aan zou overhouden.
Wat er juist werd afgesproken is nooit duidelijk geworden, maar volgens Maertens werd er toen een financiële regeling gemaakt: Maertens zou de Vlaeminck aan de overwinning helpen voor 300.000 belgische frank.
Hoewel de Vlaeminck dit altijd is blijven ontkennen lijkt het de enige logische verklaring waarom Maertens als een locomotief bleef doorrijden, zonder ook maar een moment aan de Vlaeminck om een overname te vragen.
Met nog enkele kilometers te gaan kwam hetzelfde jurylid terug naast Maertens rijden: "Allez, Freddy, omdat ge zo goed uw best gedaan hebt, moogt ge toch meesprinten."
Maertens had ondertussen echter al 80km alleen op kop liggen sleuren. In de laatste rechte lijn kon Maertens dan ook niet meer reageren op de sprint van de Vlaeminck. Onder luid boe-geroep kwam de Vlaeminck als eerste over de lijn. Maertens werd tweede, maar zou uit de uitslag geschrapt worden.
de Vlaeminck zou over die bewuste wedstrijd later zeggen:

“Eigenlijk wou ik Freddy laten winnen, maar aan de meet ben ik hem toch voorbij gereden. De mensen zouden wel rap vergeten hoe ik mijn Ronde gewonnen had, dacht ik. Maar nu, dertig jaar later, spreken ze er nog altijd schande van.”

Opmerkelijk: zelfs zonder de fietswissel zou Maertens die Ronde nooit gewonnen hebben. Enkele weken later werd immers bekendgemaakt dat hij bij de dopingcontrole achteraf positief had getest op ‘Stimul’, een verboden amfetamine-preparaat.
Volgende filmpje doet het verhaal nog eens door de ogen van de hoofdrolspelers: