Eddy Merckx wint tourrit na solo van meer dan 100km
20 juli 1969

Fout melden

Eddy Merckx is zonder twijfel de grootste renner ooit. De solo die hij opzette in de rit van Luchon naar Mourenx in de Tour van 1969 is een van zijn strafste uithalen. De rit werd een symbool voor de totale dominantie van Merckx over zijn tegenstanders in die jaren.

De Tour de France van 1969 was de eerste Tour waaraan Eddy Merckx deelnam. Hij had het jaar voordien al wel de Giro d’Italia gereden en gewonnen. Enkele maanden voordien werd hij er op doping betrapt toen hij in de roze trui reed. Merckx heeft hierover altijd beweerd dat hij geflikt werd door de Italianen, die liever een Italiaanse winnaar zagen. In België steunde de publieke opinie Merckx en waren de wielerfans verontwaardigd. Tot op het hoogste politieke niveau probeerde men er alles aan te doen om deze 'dwaling' van de Italiaanse dopingjagers recht te zetten. Normaal gezien had Merckx door deze zaak dan ook nooit aan de tourstart kunnen komen, maar door de grote druk die er vanuit de Belgische wielerbond en politiek werd uitgeoefend werd zijn straf ingekort.
Hij kwam dan ook erg gemotiveerd aan de start, vastbesloten om te laten zien dat hij en niemand anders de sterkste was. Het parcours leende zich daar ook toe, want met maar liefst 26 ritten (inclusief de proloog), verpreid over 23 dagen, zonder rustdagen daartussen, was het een erg zware tour.
Al snel bleek dat Merckx effectief de sterkste was van die Tour. Nog voor het echte hooggebergte eraan kwam had hij al meer dan 2 minuten voorsprong op zijn dichtste belagers. Na de Alpen-ritten en de eerste Pyreneënrit was die voorsprong al opgelopen tot meer dan 8 minuten. De 17e rit was een rit van 214,5km over de Peyresourde, de Aspin, de Tourmalet en de Aubisque. Over de eerste 2 cols liet Merckx zich nog meedrijven in het groepje met de klassementsrijders. Enkele kilometers voor de top van de Tourmalet trok zijn ploegmaat Martin Vandenbossche in de aanval. Hij reed iets voor het peloton uit en zou als eerste over de top van de Tourmalet komen. De avond tevoren had Merckx echter vernomen dat Vandenbossche getekend had voor een andere ploeg voor het komende seizoen. Dat zinde Merckx niet en hij gunde Vandenbossche dan ook de prestigieuze doorkomst op de Tourmalet niet. Merckx demarreerde uit het groepje der favorieten op 200m voor de top en ging net voor de top op en over Vandenbossche. Niemand kon hem volgen en op de top kwam hij als eerste door met slechts enkele seconden voorsprong op Vandenbossche. Iedereen verwachtte dat hij zich na de afdaling wel zou laten inlopen, de top van de Tourmalet lag immers nog op 140km van de aankomst. In het dal gekomen wou Merckx zich in eerste instantie ook laten inlopen, vermits er nog meer dan 100km te rijden was. Hij zette zich recht om te eten en te drinken. Hij was echter ook een van de betere dalers en had in de afdaling ongeveer een minuut voorsprong bijeen gefietst op zijn achtervolgers. Toen hij te horen kreeg dat zijn voorsprong meer dan een minuut bedroeg besloot hij om toch maar door te zetten.
Wat verder in de vallei kwam zijn ploegleider Lomme Driessens naast hem rijden en raadde hem aan te wachten. Het was immers erg warm die dag en na de Aubisque volgde nog kilometers over vlakke wegen. Merckx weigerde echter zich nu nog te laten uitzakken en bleef koppig doorrijden.
Op de top van de Aubisque kreeg hij te horen dat hij al 7 minuten voorsprong had op de eerste achtervolgers. Er moeten dan nog 74km afgelegd worden tot in Mourenx, waarvan iets meer dan 50km op vlakke wegen.
Tegen de verwachting in blijft Merckx zijn voorsprong behouden, hij loopt zelfs nog wat verder uit. Bij de achtervolgers werd er nochtans ook goed doorgereden, vermits de 3e in het klassement, Felice Gimondi pas in een 2e achtervolgende groep volgde. Aan de aankomst in Mourenx had Merckx net geen 8 minuten voorsprong op het eerste groepje achtervolgers, met daarin Roger Pingeon, Raymond Poulidor en Vandenbossche. Andere klassementsrijders als Gimondi en Jan Janssen eindigden al op meer dan 14 minuten! Zijn voorsprong op Pingeon, de 2e in het klassement bedroeg nu al meer dan 16 minuten. Enkele dagen later in Parijs, zou hij de Tour dan ook winnen met bijna 18 minuten voorsprong. Hij behaalde ook 6 ritzeges en won het puntenklassement, het bergklassement, uiteraard dan ook de combiné en de prijs voor de strijdlust. Zijn ploeg Faema won ook nog eens het ploegenklassement.