Herygers wordt wereldkampioen in Koksijde
30 januari 1994

Fout melden

Paul Herygers was begin jaren ‘90 de beste Belgische veldrijder. Hij wist zijn naam voor altijd te linken met Koksijde door er na een spannend duel (het schouderklopje) met Groenendaal wereldkampioen te worden.

Paul Herygers was als renner een laatbloeier, hij werd pas in 1992 op zijn 30e prof. Al in zijn 2e profjaar versloeg hij Danny De Bie en werd Belgisch kampioen. Hij zou datzelfde jaar ook nog het GVA-klassement voor een eerste keer op zijn naam schrijven.
Zijn meest memorabele overwinning volgde een jaar later, op het WK in Koksijde. Nochtans mocht Herygers nog voor de start bijna zijn kansen op winst opbergen. De startvolgorde binnen de Belgische ploeg werd immers bepaald op basis van de uitslag van het Belgisch kampioenschap. Herygers wou echter alles op het WK zetten en had daarom het BK in Soumagne links laten liggen.
De avond voor de wedstrijd wist hij bondscoach Eric De Vlaeminck toch nog te overtuigen hem op de eerste rij te zetten omdat hij nu eenmaal de beste Belg was:

“Ik heb dit jaar 3 wereldbekerkoersen gewonnen en als ik recht op de trappers ga staan, kan geen enkele Belg me volgen. Ik moet op de eerste startrij staan en dat weet je.”

Ook in de wedstrijd zelf zag het er lange tijd niet goed uit voor Paul Herygers. De dan piepjonge Richard Groenendaal was er al vroeg vanonder gemuisd en Herygers was van in het begin van de wedstrijd op achtervolgen aangewezen, samen met Erwin Vervecken. Vooraf had Groenendaal in de pers laten optekenen dat hij met Herygers geen rekening meer hield omdat die te oud was. Die uitspraak was bij Herygers blijven hangen en hij wilde dan ook kost was kost Groenendaal terugpakken. Na een lange achtervolging kwam Herygers uiteindelijk alleen aansluiten bij Groenendaal met nog 2 ronden te gaan. Hij kwam naast de Nederlander rijden en gaf hem een schouderklopje, alsof hij wou zeggen: “Goed geprobeerd jongen, maar met mij heb je nog niet gedaan”.
Volgend filmpje begint op het moment dat Herygers bij Groenendaal komt:

Groenendaal reageerde meteen op deze vernedering en versnelde opnieuw. Deze keer liet Herygers hem niet meer rijden en in de laatste ronde was het dan de beurt aan Herygers zelf. Op een van de duinen bleef hij net iets langer doorfietsen dan de Nederlander en seconde per seconde reed hij weg. In de laatste rechte lijn had Herygers nog uitgebreid de tijd om zijn titel te vieren, onder andere met het welbekende op-en afspringen van zijn fiets.
De beslissende aanval en het vervolg van die spannende slotronde kan je in onderstaand filmpje bekijken:

Erwin Vervecken maakte wat later de Belgische triomf compleet door de 3e podiumplek weg te kapen. Voor de Belgen barstte er een volksfeest los. Het was op dat moment immers al 5 jaar geleden dat er nog eens een Belg wereldkampioen was geworden. Dat die wereldkampioenentrui dan ook nog eens in eigen land gewonnen werd maakte de overwinning onvergetelijk.