Hoe André Poppe bijna de tour van 1968 won...
20 juli 1968

Fout melden

De tour van 1968 is vooral bekend geworden als de tour die Herman Van Springel niet had mogen verliezen van Jan Janssen in de afsluitende tijdrit. Het had echter evengoed de tour van André Poppe kunnen zijn als de tourdirectie niet was tussengekomen...

Het was al een slopende tour geweest en na de bergetappes stonden er nog 7 renners binnen de 2 minuten van elkaar, met als geletruidrager Herman Van Springel. Op de voorlaatste dag stond er een vlakke rit op het programma tussen Besancon en Auxerre over 242km. In het begin van de etappe waren er enkele aanvallen van Van Springel en Jan Janssen, maar de klassementsrijders losten elkaar voor geen meter. Met al meer dan 4000km in de benen die tour, was iedereen blij dat er dan toch een ontsnapping met 6 renners tot stand kwam die geen bedreiging vormden voor het klassement. In die kopgroep reed onder andere André Poppe, die na een hele tour in dienst van Van Springel, nu mocht proberen een ritzege binnen te halen. Het vermoeide peloton hield er dan ook een gezapig tempo op na, zodat de kopgroep al snel een voorsprong van meer dan 15 minuten bij elkaar had gefietst.

Niemand hield rekening met het klassement, tot tourbazen Felix Levitan en Jacques Goddet de stand ging bekijken. Poppe bleek op 12 minuten 58 seconden te staan en dus virtueel in het geel te rijden. In het peloton maakte niemand aanstalte om te rijden en de tourbazen raakten dan ook lichtjes in paniek.

Het jaar voordien was de overwinning naar Roger Pingeon gegaan, die eigenlijk als knecht voor Poulidor aan de start was gekomen, maar na een lange ontsnapping in het geel was gebleven. De organisatie had dan ook enkele dagen voorheen nog laten optekenen dat ze liever werelduurrecordhouder Ferdinand Bracke verkozen als winnaar boven de weinig pratende Herman Van Springel.

Kortom Levitan en Goddet wilden dus graag terug een grote naam op de erelijst en een nobele onbekende als Poppe, die zelfs nog nooit een wedstrijd had gewonnen, paste absoluut niet in die plannen.

Goddet liet zich tot voor het peloton rijden en spoorde druk gesticulerend het slapende peloton aan de achtervolging in te zetten. Tegelijkertijd reed Levitan tot bij de kopgroep en bood hij de medevluchters mooie contracten aan in de na-tour criteriums indien ze niet meer zouden meerijden.

Poppe zei hier zelf over:

Op het ogenblik dat de Fransen niet meer reden vielen er nog 80 km. af te leggen. Ik kon toch de hele tijd niet op kop rijden en ik moest toch ook aan Herman denken.(...) Dat ware de grap van de eeuw geweest indien ik de Tour had gewonnen.

Op 10km tijd was de voorsprong teruggelopen naar 5min, waarna de andere vluchters terug kwamen meewerken en het peloton de voorsprong deze keer wel onder controle hield. De vlucht hield zelfs nog stand en uiteindelijk won Leman, Poppe werd 6e en laatste van de kopgroep. De tour van 1968 werd de volgende dag gewonnen door Janssen, die in de slottijdrit Van Springel nog de zege wist af te snoepen. André Poppe won later in zijn carriëre slechts 2 kermiskoersen en verdween in de anonimiteit.