Hoe Johnny Hoogerland plots een Nederlandse volksheld werd
10 juli 2011

Fout melden

Johnny Hoogerland is een uitstekend renner, maar tot nog toe stelt zijn palmares niet zoveel voor. Toch werd hij tijdens de Tour van 2011 uitgeroepen tot dé Nederlandse volksheld nadat hij op weg naar de bolletjestrui door een auto in de prikkeldraad werd gereden.

De Nederlanders hebben een traditie van helden die geboren worden uit valpartijen in de Tour, denk maar aan Wim Van Est die in zijn gele trui in het ravijn sukkelde in 1951. Dat hij de dag ervoor als eerste Nederlander ooit de gele trui mocht aantrekken is veel minder bekend. Ook van Johnny Hoogerland had de gemiddelde Nederlander nog nooit gehoord voor die 10e juli van 2011. Bij de echte wielerliefhebbers was hij wel al enkele jaren bekend voor zijn ontembare aanvalslust. In 2009 liet hij zich zo in de Vuelta a España opmerken door niet alleen in veel ontsnappingen mee te gaan, maar ook door in het eindklassement nog knap stand te houden op een 12e plaats.
Terug naar de Tour de France van 2011 dan: Johnny Hoogerland is in de eerste ritten al erg bedrijvig geweest en pakte na enkele ontsnappingen in de 6e rit de bolletjestrui. Twee dagen later moest hij ze echter alweer afstaan en hij beloofde in interviews dat hij er alles aan zou doen om zijn bollentrui terug te krijgen.
De 9e rit stond aangeduid als een overgangsrit, wat zo veel wil zeggen als: te lastig voor de sprinters, maar niet lastig genoeg voor de klassementsrijders. De kans dat een ontsnapping het tot het einde uithoudt is dan ook erg groot in zulke ritten.
Net zoals hem al enkele keren is gelukt in de dagen daarvoor zit Hoogerland weer mee in de goede ontsnapping. Halverwege de rit gebeurt er in het peloton een zware valpartij met onder andere Jurgen Van den Broeck en Aleksandr Vinokourov. De achtervolging wordt hierdoor verstoord en de weg naar de overwinning ligt dan ook open voor de kopgroep van 5 renners.
Naast Hoogerland ook nog in de kopgroep: Thomas Voeckler, Luis Leon Sanchez, Juan Antonio Flecha en Sandy Casar. Onderweg is Hoogerland enkele keren als eerste bovengekomen op de bergjes die moeten overwonnen worden en hij is dan ook de virtuele drager van de bolletjestrui.
De kopgroep draait goed rond en heeft een voorsprong van iets meer dan 5 minuten. Er zijn nog 40km te gaan wanneer een auto met VIP’s van de Franse televisie naar voren wil op een smalle baan. Net wanneer de auto naast de kopgroep rijdt moet hij plots uitwijken voor een boom aan de kant van de weg. Flecha wordt onderuit gereden en vliegt tegen Hoogerland aan, die op zijn beurt ook onderuit gaat. Flecha komt op het asfalt terecht, maar Hoogerland vliegt de kant in, recht in de prikkeldraad die daar staat.


Flecha staat vrij snel recht, hij heeft vooral schaafwonden en zet zijn weg voort terwijl hij de pijn verbijt. Hoogerland moet uit de prikkeldraad geholpen worden en zet daarna zijn weg ook voort na een snelle verzorging. Hij krijgt een nieuwe broek en een hoop verband, maar het is vooral op karakter en met het vooruitzicht van de bollentrui dat hij doorzet.

De kopgroep wacht niet, Voeckler maakt immers kans op de gele trui als ze genoeg voorsprong overhouden aan de aankomst. Flecha en Hoogerland worden al snel bijgehaald door het peloton en er zit voor hen niets anders op dan de rit te proberen uitrijden.
Aan de aankomst krijgt Hoogerland als beloning voor al dat lijden naast de bollentrui ook nog de prijs van de strijdlust uitgereikt. De pijn en emotie worden hem er teveel en huilend staat hij op het podium.

Meteen daarna trekt hij naar het ziekenhuis waar hij maar liefst 33 hechtingen krijgt. Gelukkig voor hem staat er de dag nadien een rustdag op het programma. Zijn reactie aan de pers spreekt boekdelen:
“Een Zeeuw krijg je er niet zo snel onder”

Heel Nederland leeft met hem mee en hij krijgt steunbetuigingen van onder meer de Nederlandse koningin Beatrix en premier Rutte. De Nederlandse kranten roepen Johnny meteen uit tot de nieuwe Nationale volksheld. Zo verschijnt het op GeenStijl.nl:
”Deze zoon van Zeeuwen is niet kapot te krijgen. Benen van gewapend beton. Een hart van massief staal. Spieren zo sterk als staalkabels. Mentaal zo sterk als een diamantboor.”

Er verschijnt zelfs een heuze lofzang van de band ‘Torres Blues’ getiteld: “Go Go Johnny!”.
Hoogerland laat zich door die gekte niet uit zijn lood slaan en bijt door. Zwaar ingepakt gaat hij met zijn vader losrijden op de rustdag (zie foto) en de dag nadien staat hij aan de start van de 10e rit. Zoals het een echte held betaamt blijft hij de volgers verbazen, hij trekt zelfs nog enkele keren in de aanval in de hoop zijn trui te verdedigen. Dat lukt nog tot de 12e etappe, maar dan moet hij zich gewonnen geven tegen de betere klimmers.
Ook zonder trui weert hij zich nog kranig en 10 dagen later bereikt hij Parijs. Hij beëindigt die Tour uiteindelijk als 74e.