Jalabert schenkt zege aan Dietz na diens monstervlucht
14 september 1995

Fout melden

Laurent Jalabert was heer en meester in de Vuelta van 1995. Zijn 5 ritoverwinningen hadden er eigenlijk 6 kunnen zijn, ware het niet dat hij mededogen kende voor Bert Dietz. Die bleef bijna 200km voorop, tot op 100m van de streep...

In de 12e rit naar de top van Sierra Nevada was Bert Dietz bezig aan een solovlucht van bijna 200km. Hij begon aan de 30km lange slotklim met iets meer dan 10 minuten voorsprong op de groep der favorieten, met daarin de sterke ONCE ploeg die het tempo bepaalde voor geletruidrager Laurent Jalabert. Jalabert had die Vuelta al 3 ritten gewonnen en stond comfortabel aan de leiding, met Abraham Olano als dichtste achtervolger op meer dan 5 minuten. ONCE hield het tempo strak, maar Dietz hield vrij goed stand. Met nog 5 kilometer te gaan was zijn voorsprong nog steeds 3 minuten 30. Op 2 kilometer van de top demarreerde Jalabert uit de favorietengroep. In eerste instantie werd zijn aanval nog geparreerd door Olano, maar bij een tweede versnelling op 1km van het einde moest die passen. De kloof naar Dietz was nog steeds 1 minuut, maar de laatste kilometer was steil, met een gemiddelde stijgingspercentage van 8%. Jalabert naderde dan ook snel en net na de top, op 100m van het einde kwam hij naast Dietz. Tot ieders verbazing hield Jalabert in en draaide hij zich naar Dietz terwijl hij hem aanmoedigde om door te zetten. Jalabert keek nog eens achterom en zag dat Olano ook aan zijn slotsprint begonnen was, maar hij was te ver af om nog een bedreiging te vormen. Ondertussen zette Dietz zette dan toch nog aan zodat hij terug een half wiel voor Jalabert reed. Die bleef in het wiel zitten en gunde Dietz zo de grootste overwinning uit zijn carriëre.
Jalabert reageerde achteraf:

Ik had nooit gedacht dat we hem nog zouden bijhalen, maar toen ik bij hem kwam had ik medelijden. Je moet zelf renner zijn om zoiets te voelen. Ik wou laten zien dat ik niet alles wil winnen. Mijn doel is om de Ronde van Spanje te winnen

Dietze was erg blij en erkende dat hij zonder de steun van Jalabert nooit zou gewonnen hebben:
Ik moet Jalabert bedanken want ik voelde me verschrikkelijk slecht in de laatste kilometers. Als hij er niet was geweest had ik de rit niet kunnen winnen.


De laatste 100 meter van de rit

Jalabert zou die Vuelta 5 etappe’s en zowel het eindklassement als het berg- en puntenklassement winnen.