Maurice Brocco, de eerste knecht in de Tour
20 juli 1911

Fout melden

Oprichter van de Tour de France, Henri Desgrange wou van de Tour een individuele heldenstrijd maken. Echte teams bestonden nog niet en renners mochten ook geen hulp aanvaarden van derden. Toch waren er altijd renners die zichzelf opofferden als knecht, zo ook Maurice Brocco. Hij was de eerste die door Desgrange minachtend 'domestique' werd genoemd...

Voor de Tour de France van 1911 waren er 2 grote favorieten, die het jaar voordien een spannende strijd hadden gestreden: Octave Lapize en François Faber. Het klassement werd toen nog opgemaakt op basis van punten. Maurice Brocco, die al enkele eendagswedstrijden zoals Parijs-Brussel had gewonnen, kwam na de 4e rit als 14e aan en had zo al zijn kansen voor het klassement verspeeld. De ritten daarna had hij dan maar zijn hulp aangeboden aan andere renners, allicht in ruil voor geld. In de 9e rit had een van de grote favorieten, Faber een slechte dag en hij vroeg Brocco om hulp.

Desgrange had dit gemerkt en was furieus: hij moest niks weten van ploegen, tactiek, drafting. Zijn wedstrijd was een individuele wedstrijd en dat moest zo blijven! In zijn opiniestuk dat elke dag in de krant l'Auto verscheen, noemde hij hem dan ook 'un domestique', een knecht. Tot op heden wordt dit begrip in het wielrennen gebruikt, al heeft het momenteel een veel positievere connotatie. Hij had Brocco onmiddellijk willen schorsen, maar deze protesteerde hiertegen en zo kwam het dat deze de volgende dag toch mocht starten in de 10e rit.
Henri Desgrange
Nog voor de start kwam Brocco al naar Desgrange om hem te zeggen: "Vandaag gaan we onze rekening vereffenen, Monsieur". In deze rit reed Paul Duboc lange tijd aan de leiding met een ruime voorsprong. Desgrange bleef echter de hele dag achter Brocco rijden. Tijdens de beklimming van de Tourmalet reed Brocco nog bij geletruidrager Garrigou en hij riep naar Desgrange: "Is het ook verboden om bij hem te blijven rijden?" Tijdens de volgende beklimming, die van de Aubisque versnelde Brocco samen met Émile Georget en lieten ze Garrigou achter. Even later passeerden ze Paul Duboc, die vergiftigd aan de kant stond. Brocco draaide zich nog een laatste keer om naar Desgrange en riep hem toe: "En nu, mag ik nu nog bij Georget blijven?". Daarop versnelde hij en reed weg van Georget. Gesterkt door zijn revanchegevoelens zette Maurice Brocco door om de rit te winnen. Hij had aan de aankomst in Bayonne 34 minuten voorsprong op Garrigou.
In plaats van hem te feliciteren met de prachtige overwinning was Desgrange zijn gedrag van de voorbije dagen nog niet vergeten. Als een renner in de ene bergrit iedereen op achterstand kon rijden terwijl hij de ritten daarvoor nog bij een geloste renner bleef rijden, was dit het beste bewijs dat hij niet voluit was gegaan in de vorige ritten, volgens Desgrange. Brocco werd alsnog gediskwalificeerd en uit de wedstrijd gezet. Gustave Garrigou werd uitgeroepen tot winnaar van de koninginnenrit door de Pyreneeën en zou later ook de tour winnen.

Maurice Brocco kwam later nog terug naar de tour, maar hij behaalde er geen overwinning meer. Hij zou de jaren daarna vooral uitgroeien tot een succesvol zesdaagse-renner.