Giro d'Italia
13 mei 1909

Fout melden

De eerste Giro d'Italia werd in 1909 gereden. Hoewel de Giro zich altijd heeft gespiegeld aan het grotere broertje de Tour de France weten de Italianen de wedstrijd toch een eigen karakter mee te geven.

De oorsprong van de Giro d'Italia is zeer vergelijkbaar met die van de Tour de France. Ook in Italië was het een sportkrant, namelijk La Gazzetta dello Sport, die zijn verkoop wou stimuleren door het organiseren van een grote meerdaagse wielerwedstrijd. Op 13 mei 1909 werd de allereerste start gegeven in Milaan. Er werden die eerste editie 8 ritten gereden, over in totaal 2448km. Eerste winnaar werd Luigi Ganna, die eerder dat jaar ook al Milaan-San Remo had gewonnen.
De eerste jaren was het deelnemersveld in de Giro d’Italia bijna uitsluitend Italiaans. Een eerste buitenlandse ritoverwinning was er in 1911. De Fransman Jean-Baptiste Dortignacq won dat jaar de 2e rit. De Italiaanse renners voelden zich bedreigd en niet veel later zou Dortignacq vergiftigd moeten opgeven. Er volgde een politie-onderzoek waarna er 20 renners werden gediskwalificeerd. De eerste buitenlander op het eindpodium was de Belg Marcel Buysse in 1919. Het zou nog tot 1950 met de Zwitser Hugo Koblet duren alvorens een buitenlander de Giro d’Italia ook zou winnen.
Hoewel de Giro d’Italia altijd in de schaduw van de grote Tour de France heeft gestaan, probeert men wel steeds de wedstrijd aantrekkelijk te maken. De laatste jaren vooral door spectaculaire beklimmingen en onverharde wegen op te zoeken, maar ook vroeger probeerden de organisatoren de wedstrijd interessant te maken voor het (Italiaanse) publiek. (link)In 1924 werd dat gedaan door een vrouw te laten starten in de wedstrijd: Alfonsina Strada. Het is de enige keer dat een vrouw deelnam aan een grote wielerronde tussen de mannen.
Wanneer de wedstrijd dan weer te saai werd betaalde de organisatie in 1930 de winnaar van de 3 vorige edities, Alfredo Binda om niet aan de start te komen. Op die manier zou de wedstijd spannender zijn voor de supporters. Binda aanvaardde het bod en zou enkele jaren later terugkomen om de Giro nog 1x te winnen. Hij was zo de eerste om de Giro 5 keer te winnen. Hij behaalde ook 41 ritoverwinningen, een record dat pas in 2003 door de sprinter Mario Cipollini zou verbeterd worden en op 42 gebracht werd.
Na Binda zouden enkele Fausto Coppi en Eddy Merckx er nog in slagen de Giro 5 keer te winnen. Coppi had de Giro wellicht nog veel meer kunnen winnen moest de 2e wereldoorlog niet midden zijn wielercarrière gevallen zijn.
Een andere recordhouder is Felice Gimondi. Hij finishte maar liefst 9 keer op het eindpodium van de Giro, waarvan hij 3 keer op het hoogste podiumtrapje mocht staan.

Het was wachten tot 1931 totdat de Giro net zoals de Tour de France een leiderstrui uitreikte aan de leider in het klassement. Net zoals de papierkleur van de organiserende Gazzetta dello Sport kreeg de trui een roze kleur. Zoals in de andere grote wielerrondes zijn er naast het algemene klassement nog enkele nevenklassementen. Er is een puntenklassement (groene trui), een bergklassement (rode trui) en een jongerenklassement (witte trui). Ook in de Giro d’Italia wordt er sinds 1965 een prijs uitgereikt aan de renner die als eerste bovenkomt op de hoogste berg van de wedstrijd: de Cima Coppi.

Voor een volledige geschiedenis en het palmares kan je best op de wikipedia pagina kijken.