Vuelta a España
29 april 1935

Fout melden

De eerste Vuelta a España werd pas in 1935 voor de eerste maal georganiseerd en is dus de jongste van de 3 grote wielerrondes. De wedstrijd is lang het kleine broertje gebleven, maar is na vele hervormingen een volwaardige ronde geworden naast de Giro d’Italia en de Tour de France.

In navolging van de Tour de France en de Giro d’Italia werd in 1935 de eerste editie van de Vuelta a España georganiseerd door de krant Informaciones. De eerste winnaar van deze ronde van Spanje was al meteen een Belg, Gustaaf Deloor. Ook in 1936 wist Deloor de overwinning binnen te halen, voor zijn broer Alphonse. (zie ook het verhaal van de eerste Vuelta a España en het artikel over de de broers De Loor)
Twee broers op de hoogste podiumtreden zou geen unicum worden in de Vuelta, want in 1950 deden de Spaanse broers Emilio en Manuel Rodriguez dat nog eens over.

In de daaropvolgende jaren, tot 1955, werd de wedstrijd vanwege de Spaanse burgeroorlog, de 2e wereldoorlog en de daarop volgende financiële problemen slechts 7 maal georganiseerd. In die periode werd er vaak met een bijna volledig Spaans deelnemersveld gereden.

In 1955 werd de wedstrijd dan nieuw leven ingeblazen door de krant “El Correo Español-El Pueblo Vasco”. De wedstrijd kreeg ook internationaal meer aanzien en kreeg grote namen als Anquetil, Poulidor, Jan Janssen, Gimondi, Ocaña, Merckx, Maertens en Hinault op de erelijst.
Freddy Maertens zette in 1977 trouwens een onwaarschijnlijk record neer. Hij won 13 van de 21 ritten en het eindklassement.
Na de vuelta van 1978 hield de organiserende krant het voor bekeken en vanaf 1979 nam Unipublic de organisatie op zich. Zij moderniseerden de Vuelta verder tot wat hij vandaag is.
De Vuelta werd vroeger steeds net voor de Giro d’Italia georganiseerd in de periode april-mei, met vaak slechts enkele dagen tussenpauze. De combinatie Vuelta-Giro was dan ook zeer zwaar en er zijn slechts 2 renners die in die periode de dubbel in hetzelfde jaar realiseerden: Eddy Merckx in 1973 en Giovanni Battaglin in 1981. Mede vanwege die korte tussenperiode werd de Vuelta in die jaren vaak als voorbereiding beschouwd op de rest van het seizoen.
Pas in 1995 verhuisde de Vuelta op de kalender naar augustus-september, de periode waarin die nu nog steeds georganiseerd wordt. Dankzij deze verplaatsing ondervond de wedstrijd veel minder concurrentie van de andere wielerrondes en werd de Vuelta als een volwaardige grote wielerronde bekeken, op gelijke hoogte met de Giro d’Italia.
In 1995 zorgde Laurent Jalabert voor een bijzondere prestatie, hij zou dat jaar zowel winnaar worden in het punten-, het berg- en het eindklassement. Bovendien won zijn ploeg ONCE ook nog eens het ploegenklassement.
Recordhouders wat betreft aantal eindoverwinningen zijn Tony Rominger (1992, 1993 , 1994) en Roberto Heras (2000,2003,2004). Heras kwam nog een 4e keer als eindwinnaar over de streep in 2005, maar deze overwinning zou hem later worden ontnomen vanwege een positieve EPO-test.
Meer info en het palmares van deze wedstrijd kan gevonden worden op de officiële website lavuelta.com